يادت ميياد

يادت مي ياد گفتي دوستم داري خيلي زياد

يادت مي ياد گفتي دلت فقط و فقط من و مي خواد

                                                                                يادت اومد

 يادت اومد که ميگفتي بيا هميشه رويايي باشيم واسه کشتي وفا فانوس دريايي باشيم

يادت مي ياد گفتم بهت اگه بري من مي ميرم

ولي رفتي و من تنها گذاشتي

گفتي نترس ميرم و زود برمي گردم

برگ برگش نکنیم

و به بادش ندهیم

لااقل لای کتاب دلمان بگذاریم

و شبی چند از آنرا

هی بخوانیم و ببوییم و معطر بشویم

شاید از باغچه کوچک اندیشه مان

                                  گل روید.....................

دیده ام را این زمان از بسکه غم تــر میـبینم

روز خود را سـر بسر مــغموم و افتر میبینم

دور گردون کج کند گردش بکام من همــیش

غصه دارم بی توازن خانه بی در می بـــینم

هر قدر پرورده داشتم گشته بـــی پروا همـه

محنت بیهوده را موجود در ســـر مــی بینم

این فشار از روزگار است بر خــلاف آرزو

آنچه را من هیچ نخواهم خود میسر می بینم

جور گردون رنج دوران کی توانم داد بــغم

عزم خود را فوق آهن ساخته بیشتر می بینم

گر رقیبان میگویند دنی پریشان گشته است

افتراع گفتند رقیبان من خود را، بهـتر میبینم 

همیشه می ترسیدم که یکی پیدا بشه و به من بگه که خیلی نا مردی

که بگه دلمو شکوندی

که بگه  برو بی وفا

حالا باید اعتراف کنم امروز همون روزی که همیشه .... !!!

آخ که دیگه از خودمم بدم می یاد.....................................D&d

حالا که خوب فکر می کنم می بینم من لایق عشق تو نیستم

من و ببخش فرشته کوچولو

بدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است كه در كنار او باشي و بداني كه هرگز به او نخواهي رسيد

آره این همون احساسی که من حالا دارم

دوست دارم با تمام وجودم داد بزنم وو بگم

تو ممكن است در تمام دنيا فقط يك نفر باشي "ولي براي من تمام دنيا ه

گاهی وقتا با خودم می گم

ستي

مواظب خودت باش عشق عبدی من......................................D&d

یادگاری که از چشمات دارم و هدیه نگاهت

و تمام دلبستگی هام به تو ،

همه رو بهت پس می دم

فقط به خاطر اينکه دوستت داشتم .

می دونم عاقبت از یادت می رم .

وتو به آرزوت می رسی ... به عشقت.

وبی تو بودن تجربه تلخی می شه واسه من .

ولی بدون ، عذابم دادی و من فقط دوستت داشتم .

هميشه وقتی يه غم بزرگ تو دلم بود هيچوقت

نگفتم خدا ، غم بزرگی دارم .

هميشه به غم گفتم: خدای بزرگی دارم .

فکر نکن کم آوردم ،

ولی بسه آزمايش ، بسه تحمل ، بسه تلقين .

بهم می گی : اين طرز زندگی کردن نيست بايد عوض شی .

نبايد با بقيه فرق داشته باشی .

ميگم اگه کسی رو دوست داری عوضش نکن

روزی که حس کردی دوستش داری همين شکلی قبولش کردی

مگه اينکه اصلا از اول ...

اگه من بخوام اون چيزی باشم که تو دلت می خواد

پس کی اون چيزی باشه که خودم دلم می خواد؟؟

من شکل گرفتم ،

واسه تغيير دادن من خیلی ديره .

می دونی حس غريبی دارم ،

حس دلقکی رو دارم که با اومدن و رفتنشون ،

حرف زدنمو ، نگاهمو ، حتی مدل لباسمو و خيلی چيزای ديگرو

بايد عوض کنم .

گوش کن .

امشب ،

تو از من خالی می شی

و من از هر چی آرزو.

سهم من از زندگی ساده بود ...

من بچگونه نقاشی فردا رو کشيدم و با شادی داد زدم و

نقاشيمو برات هديه آوردم ، ولی تو نقاشيمو پاره کردی .

ناراحت نشدم چون فکر می کردم دوستم داری ،

ولی يادم نرفت

که ديگه هيچوقت نقاشی نکشم ،

                           نه برای تو و نه برای هيچکس ديگه ای ...!!!

همیشه دوستت دارم

                                    فرشته کوچولوی من

اگر عاشق شود

روزی 

چو من دیوانه اش کن  

 ای کاش می شد که ببینمش......

                                 تو چشماش نگاه کنم و  بگم

                                                                      دوست دارم

                                                                                             فرشته کوچولوی من

                      دلم یه دنیا واست  تنگ شده................D&d

بگذارتا دل من بی انتها تکرارکند که تنها تو را می خواهد فقط تو را                                                                                                                        من رازی را پنهان نکرده ام قلبم کتابی است که خواندنش برای تو آسان نیست                                                                                                    ومن همواره تاریخ قلبم را می نگارم از آن روزی که عاشق شدم ودر پایانه های سفر بر تن می کنم مرا چاره ای جز دوری تو نیست که باید برای دنیا و دیدن روی ماه تو صبررا پیشه کنم     

 چه می شد گر دل آشفته ی من           

                                                         به شهر چشم تو عادت نمی کرد

 پرستوی نگاهت ناگهان از            

                                         دل آشفته ام هجرت نمی کرد

چه میشد اولین روز جدایی      

                                                             برایم تا قیامت شب نمی شد

 وجود پاک و سرشاراز امیدت        

                                    گرفتارسکوت و شب نمی شد